Şiirindeki parıltının
tam ucuna oturdun
yüzündeki güzelliğin
önüne durdun
sen cemal süreya
hangi y’yi atmıştın
cenaze arabasının tabelasına
tebeşirle yazmışlardı
CEMAL SÜREYYA diye
“öyle yerine getirici öyle düzelticiydi sevmek
ki…”
bir kadın gitti
sildi
a’ya yakın olanını
