Ayrımına varmıyorlar
bir ben görüyorum
kapının kenarından sızan gökkuşağını
altımayısseksenaaltı
havalandırma deliğinde bir kuş ötüyor
“niye ben ölmüş miyen lo”
bir kuşun sesiyle doluyor ciğerlerim
uyutmuyorlar beni bana su vermiyorlar
uykuyla aramıza sesler giriyor
tekmeler tokatlar coplar giriyor
bir ezan sesi geliyor kalbimin sesi bir viyolonsel
şıngır mıngır bir şerbetçi geçiyor
çocukluğum geçiyor cebinde yirmbeşkuruş
beni uyutmuyorlar belleğim delik deşik
mevsimsiz açılmış karınca yuvaları
anılar ayrıntılar
çıkar o karıncalar
kanatlı karıncalar
o atlıkarıncalar döner
döner
ışıklar savrulur beynimin içinde
“niye ben ölmüş miyem lo”
bana su vermiyorlar
arsenik 