Ölüme ilerleyen ko(r)kusuz bir çiçektim
çok küskün bir çiçektim
sürgün veren bir çiçek
çok diri ve kırılgan
cellatlara uzatmıştım boynumu
çocuktum ve suçluydum
vursunlar istiyordum
bir bunu istiyordum
kim öpebilirdi o an beni boynumdan
incitiyordu dünya
üzülürsün demiyor üzüyordu o zaman
eğilip boynumdan öpüyordu celladım
kalbimin sesini duyuyorum çok uzaklardan
ne yazık geçiyorum
arsenik 