Beni tanımlayacak hiçbir şey yok yanımda
unutmuşum kimliğimi adımı bilmiyorum
yolardayım
alıştırıyorum kendimi güneşin çevresinde dönmeye
bilmiyorum nereye savrulduğumu
gözlerim yörüngeler arıyordu kendine
acemi ve çekilmezdim
gözlerimin iklimleri mayhoş
bilmiyorum nereye savrulduğumu
bir yıldız gibi akıyordum – kokuluyıldız
gözlerini kuyruk yapıp kendime
çok seyrek kokuyordum – gözlerin çok arkada
durdum
en son gözlerin çarptı
deniz’lere mi dönüştüm ne
gidebilirdim artık
arsenik 