Düşmüş bir budak
bir delik açılmış tahta sedirde
esirgemiyor ve dayıyorum gözümü
bir budak deliğinden bakıyorum dünyaya
bir orman yanıyor bir çam ormanı
ellerini görüyorum avuçlarını
bir yangın başlamış avuçlarında senin
avuçlarında reçine kokuları
iki kır çiçeği gibi yanacak gözlerin
orman yangınlarında
kıyamayıp gözlerine
atıyorum ellerimi ateşlerine
yanıyor ellerim ellerim mutsuz
mutsuz olacaksın diyorum sana
hüzünlü olacaksın
ellerin hep yanacak kimse söndürmeyecek
saçlarını arkadan bağlamayı unutma sakın
bu benim en büyük vazgeçişimdir
bizonumdan geçtim artık
senden de geçiyorum
arsenik 