Açım ve havariyim isa’nın sofrasında
bizonum sen nerdesin
artık aç ve yorgundum
çok kızgındım isa’ya
inanmıyordum artık
haramiye dönüştüm
ellerimi koyacak bir yer bulamıyordum
çekilmişti ellerim sevgilinin elinden
yitirmişti bütün becerisini
dayamıştım ellerimi toprağa
bir kalemde silmiştim bütün evrilişimi
benim için iniyordu o pulsuz balık
“beş ekmek ve bir balık”
sırf benim içindi
çevresinde pırasadan başka her türlü sebze
“öyle tokum ki” diyordu arnavut
“vallah more pırasa olsa yemem”
aç kalıyordu
teskeremi yakıyordum arnavut için
saklıyordum artan yiyecekleri
buyruğa uymuyordum
domuzluk ediyordum
kızıyordu tanrı hışmına uğruyordum
ben maymun oluyordum
dayamıştım zaten ellerimi toprağa
çok memnun oluyordum
arsenik 