Keki fırına verdi. Kek çırptığı kap lavaboda; içi su dolu… Artıklar çözünüp yukarı çıkmış; bir kainat haritası oluşmuş suyun üstünde. “Kainat da bir bulaşık suyu belki” dedi adam: “Minnacık bir deterjan kabarcığı belki şu dünya…”
Adam pijamasını giymeye gittiğinde kadın mutfaktan bağırdı: “Kainatı lavaboya boşalttım.”
Mutfaktan başlayan tarçın kokusu tüm evi sarıyordu. Fırında kek kabarıyor; kabardıkça kekin içindeki ceviz parçacıkları birbirinden uzaklaşıyordu: Tıpkı yıldızlar gibi.
arsenik 