nergis ve venüs

Bir lirden geçer gibi
belinin çukurundan
sayıp omurlarını
ensendeki çukura
akmıştı parmaklarım

düşmüş idim ay balam
omzundan ayağına
ayağında bir yara
kabuk tutmuş ay balam
hem yoldum hem yaladım
kanattım o yarayı

bu büyüyle bağladım
sanki ayaklarımı

bir gölün kıyısında
yutkunup hayran hayran
seyrederken özümü
tükürüversem göle
bozsam kendi büyümü

köpüren tükrüğümden
beliriverir misin