Bir süre öyle kedilerden uzak
çiçeklere yakın yaşadım
ay vurunca balkona
ben de ay gibi vurdum karanlık odalara
acı acı düdük çaldı romanya bandıralı bir şilep boğaz’dan geçerken
korkmuş bir şilebin düdük sesi ve ayışığından yapılmış bir maşrapayla çıktım yıkadım balkonu böyle çok iyi
romanya’ya kadar gittim mısır’a buğday götürdüm
nasıl içim bir hoş oldu
lunaparkta uçaklara binen bir çocuk
ilk defa uçan bir kuştum
aşkla sıkışan göğüs
aşkla dönen bir baştım
silikonlar ellerime yapışmasaydı
dönüp duran başıma sıkışan göğsüme yapışmasaydı
çiçeklerden uzaklaşır kedilere yakın dururdum
duramadım elmalara baktım kaldım
seni anlamak için elmalar bir olanak
çiçeği ve sapıyla
hatta yapraklarıyla
elmalarla anlamaya çalışırım ben seni
elmalar ve kediler yan yana pek hoş durur
beni anlatmaz ama
hem anlatsa ne olur her anlatım yalandır
köpekler ve erikleri yan yana getirerek
sen beni anlasan ya anlamaya çalışsan
nasıl mutlu olurum
mutlu olmasam bile
tuzlara erik banar üç beş kere havlarım
mutsuzluğum azalır
derste sıkılan bir çocuk sapsarı bir fısıldama
bir deli dümdüz bir elma
ve bir kedi yalvaran bir miyavlama bırakmıştı o suya
o suyu getirmiş o suyla yakınlaşmıştım sana
yoktun
çiçeklere döktüm o suyu
o suyun yarısını
yarısını zambaklı bir vazoya koymak geldi içimden
ama yoktu zambaklar
ıslatasın saçlarını diye sana veresim geldi
sen de yoktun
o suyla yıkadım balkonu
sen yoktun
o yüzden kedilerden uzak çiçeklere yakın durdum
sen hiç olmasaydın ne kedi ne çiçek ne şilep ne ay ne balkon
sadece silikonlar olurdu
silikondan olurdum
ama bilmezdim silikondan yapıldığımı
hissediyorum ay’dan yapılmışım ben
hatta biliyorum ayışığından
o yüzden onarılıyor hayatım sardunyalarla
o yüzden elmalarla neşelenip süsleniyor zambaklarla
sen yoktun o yüzden çiçeklere yakın durdum
en çok ayak bileklerini hatırlıyordum
sardunyalar gibiydi kırmızı pabuçların
sen ters açmış bir çiçeksin saçlarınla gökyüzüne kök salıp
hepiniz öylesiniz inat eden kadınlar
saçlarınız ay’a batmış
inatla doğuyor ay
ne kadar haklısınız
…
şiiri dinlemek için:
arsenik 