“Sonunda öğrendik konuşmayı”

Bu siteyi, bugüne kadar yazdığım ve bundan sonra yazacağım şiir ve yazılarımı paylaşmak amacıyla oluşturdum.

Bir “şair” / “yazar” olarak, egemenlik ve eşitsizlik üreten her türlü etkinlik ve düzenekten uzak durmaya çalıştım / çalıştık… Yıllar önce (1991 – 92 yıllarında galiba!) “Sanat Hareketi” adı altında yaptığımız toplantılarda “Her türlü egemenlik, eşitsizlik ve sömürü ilişkisinin meşruiyetini red temelinde sanat yapılabilir mi?” diye kendimize sormuş ve “Evet!” diyerek denemeye karar vermiş ve bu doğrultuda kendimize sanatsal / yaşamsal bir yol oluşturmaya çalışmıştık. Önce “Hareket”, sonra “Piya Kolektifi”… Heyecanlı ve öğretici bir süreçti… Yola, yoldaşlığa ve yoldaşlara minnettarım. Oluşturduğum dil ve duruşta; bu süreçte edinip öğrendiklerimi önemli buluyorum.

Sanatın da dünyayı değiştirme (bazen de muhafaza etme!) yollarından biri olduğuna inandık, inanıyoruz…

Bu sitenin bu çerçevede hayata geçtiğini söyleyebilirim. Siteye, ikinci kitabım olan “Ben kulunuz arsenik” ismini vermeyi tercih ettim: “Ben kulunuz arsenik”in kendimi en iyi ifade ettiğim kitap olduğunu düşünüyorum. Zehir olan arsenik, Yunancada “erkek” anlamına da geliyor galiba (arsenikos)! Bunlardan ve daha başka nedenlerden dolayı “arsenik”i kendime “mahlas” olarak seçtim…

Ritsos, sanatın amacının “yeni yaratıcılar yaratmak” olduğunu söylemişti. Yannis Ritsos’un “Kararmış Çömlek” şiirinin her zaman paylaştığımız o bölümünü burada da paylaşmanın hoş olacağını düşünüyorum.

Selamlar, sevgiler…

Önder Kızılkaya – Temmuz 2018

“…
İşte bak, kardeşim, sonunda öğrendik konuşmayı
tatlı tatlı ve yalın konuşmayı.
Anlaşabiliyoruz şimdi – fazlası da gereksiz.
Ve yarın diyorum, daha da yalın olacağız
tüm yüreklerde, tüm dudaklarda aynı ağırlığı edinen sözleri bulacağız
adıyla anılacak her şey,
ve ötekiler gülümseyip “böyle şiirleri
biz de yüzlerce yazabiliriz” diyecekler. Bizim de istediğimiz bu işte.
Çünkü şarkımız insanlardan ayrı sivrilmek için değil, kardeşim,
İnsanları birleştirmek içindir şarkımız.
…”
Yannis Ritsos – “Kararmış Çömlek”